با عنوان : تاثیر 6 هفته تمرینات دایره­ای پلایومتریک بر بعضی از فاکتورهای آمادی جسمانی دانش­ آموزان

در ادامه مطلب می توانید تکه هایی از ابتدای این پایان نامه را بخوانید

و در صورت نیاز به متن کامل آن می توانید از لینک پرداخت و دانلود آنی برای خرید این پایان نامه اقدام نمائید.

دانشگاه آزاد اسلامی

واحد دامغان

دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی

پایان­نامه برای دریافت درجه کارشناسی ارشد

عنوان:

تاثیر 6 هفته تمرینات دایره­ای پلایومتریک بر بعضی از فاکتورهای آمادی جسمانی دانش ­آموزان کشتی­گیر منطقه 11 شهر تهران

استاد راهنما:

دکتر نعمت الله نعمتی

 استاد مشاور:

دکتر علی یونسیان

برای رعایت حریم خصوصی نام نگارنده درج نمی گردد

تکه هایی از متن به عنوان نمونه : (ممکن می باشد هنگام انتقال از فایل اصلی به داخل سایت بعضی متون به هم بریزد یا بعضی نمادها و اشکال درج نشود اما در فایل دانلودی همه چیز مرتب و کامل می باشد)

فهرست مطالب

عنوان       صفحه

 چکیده 1

فصل اول: کلیات پژوهش

1-1- مقدمه. 2

1-2- بيان مساله. 3

1-3- اهميت و ضرورت تحقيق.. 6

1-4- اهداف تحقيق.. 7

1-4-1- هدف کلی: 7

1-4-2- اهداف ويژه 7

1-5- فرضيه‌هاي تحقيق.. 7

1-6- محدوديت‌هاي تحقيق.. 8

1-7- پيش فرض‌هاي تحقيق.. 8

1-8- تعاریف كاربردي واژه‌ها و اصطلاحات… 8

فصل دوم: مبانی نظری و پیشینه پژوهش

2-1- مقدمه. 10

بخش اول: مبانی نظری پژوهش: 10

2-2- تمرینات پلایومتریک… 10

2-3- تعریف تمرینات پلایومتریک… 11

2-4- ابعاد فیزیولوژیکی تمرینات پلایومتریک… 11

2-5- چرخه کشش – انقباض در تمرینات پلایومتریک… 12

2-6- گیرنده‌های حسی و عمقی.. 13

2-6-1- دوکهای عضلانی.. 13

2-6-2- اندامهای وتری گلژی.. 14

2-7- تأثیرات مربوط به تمرینات پلایومتریک… 14

2-8- طبقه‌بندی تمرینات پلایومتریک… 14

2-9- اصول بکارگیری تمرینات پلایومتریک… 16

2-10- آسیب‌های ناشی از تمرینات پلایومتریک… 17

2-11- توان بیهوازي.. 17

2-11-1- عوامل مؤثر بر توان بي‌هوازي.. 18

2-12- چابكي.. 19

2-12-1- عوامل مؤثر بر چابكي.. 20

2-12-2- عوامل مؤثر در گسترش دامنه چابكي.. 20

2-13- استقامت عضلاني.. 20

2-13-1- عوامل تأثير گذار در استقامت عضلانی.. 21

2-14- انعطاف پذیری.. 22

2-14-1- عوامل تأثيرگذار بر انعطاف پذيری.. 23

2-14-1-1- عوامل داخلی.. 23

2-14-1-2- عوامل خارجي.. 24

2-14-1-3- ارزشيابي انعطاف پذيري.. 25

بخش دوم: پيشينه تحقيق.. 25

2-15- تحقیقات انجام شده در داخل و خارج از کشور. 25

2-16- جمع‌بندی تحقیقات انجام شده 27

فصل سوم: روش‌ شناسی پژوهش

3-1- مقدمه. 28

3-2- روش پژوهش.. 28

3-3- جامعه و نمونه آماري آماری.. 28

3-4- متغیرهای پژوهش.. 29

3-4-1- متغیر مستقل.. 29

3-4-2- متغیر‌های وابسته. 29

3-5- ابزار اندازه گیری.. 29

3-6- روش جمع‌آوري دادهها 29

3-6-1- روش اندازه‌گیری قد. 30

3-6-2- روش اندازهگیری وزن. 30

3-6-3- روش جمع آوری اطلاعات از آزمون نشستن و رساندن دست‌ها به پنجه پا 31

3-6-4- روش جمع آوری اطلاعات از آزمون دوی 9×4. 31

3-6-5- روش جمع آوری اطلاعات از آزمون پرش سارجنت… 32

3-6-6- روش اندازه گيري استقامت عضلاني بالاتنه. 32

3-7- روش‌های آماری.. 33

فصل چهارم: تجزيه و تحليل آماري

4-1- توصيف آماري داده‌ها 34

4-2- آزمون فرضیه‌ها: 35

فرضیه اول. 35

فرضیه دوم. 36

فرضیه سوم. 37

فرضیه چهارم. 38

فصل پنجم:‌ بحث و نتيجه‌گيري

5-1- اختصار پژوهش.. 39

5-2- بحث و نتیجه‌گیری.. 40

5-3- پیشنهادات برخاسته از پژوهش.. 41

5-3-1 پیشنهادات کاربردی.. 41

5-3-2- پیشنهادات پژوهشی.. 42

منابع و مآخذ. 43

چکیده

هدف از این پژوهش تاثیر یک دوره تمرینات دایره­ای پلایومتریک بر فاکتورهای آمادی جسمانی دانش­آموزان کشتی­گیر منطقه 11 شهر تهران بود.

بدین مقصود 30 نفر از دانش­آموزان کشتی­گیر منطقه 11 شهر تهران در سال تحصیلی 93-92 به صورت هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی به دو گروه تجربی (N=15) با (میانگین سن 97/1±2/17 سال، قد 69/3±06/179 سانتی­متر، وزن 81/5±06/73 کیلوگرم) و گروه کنترل (N=15) با (میانگین سن 57/3±26/17 سال، قد 74/6±6/177 سانتی­متر، وزن 88/5±66/72 کیلوگرم) تقسیم شدند. روش کار به این شکل بود که آغاز پرسشنامه جهت کسب اطلاعات شخصی توسط آزمودنی­ها تکمیل گردید. پس از آن جهت آشنایی آزمودنی­ها با آزمون­ها، کلیه مراحل اجرای آزمون و نحوه انجام هر کدام از آزمون­ها به ترتیب توسط محقق توضیح و اجرا گردید. سپس آزمودنی­ها 20 دقیقه گرم کرده و به ترتیب آزمون­های (سن، قد، وزن، نشستن و رسیدن، پرش سارجنت، شنا روی دست و دو 9×4) را به ترتیب برای اندازه­گیری فاکتورهای (انعطاف­پذیری، توان بی­هوازی، استقامت عضلانی و چابکی) را در پیش تست انجام داده و نتایج در برگه­های مخصوص ثبت گردید. سپس گروه تجربی به مدت 6 هفته، هفته­ای 3 جلسه و هر جلسه 45 الی 60 دقیقه برنامه منتخب تمرین دایره­ای پلایومتریک را انجام داده و گروه کنترل هیچ تمرینی انجام نداد. در انتها نیز برای جمع آوری داده­ها در پس آزمون هر دو گروه مجدداَ آزمون­های مورد نظر را انجام دادند. نتایج نشان داد: برنامه تمرین دایره­ای پلایومتریک بر توان بی­هوازی، چابکی، استقامت عضلانی و انعطاف‌پذیری دانش­آموزان کشتی­گیر منطقه 11 شهر تهران تاثير معنی­داری دارد.

واژه ­های کلیدی: توان بی­هوازی، استقامت عضلانی، چابکی، انعطاف­پذیری کشتی گیر، فاکتورهای آمادگی جسمانی.

1-1- مقدمه

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید                     

جامعه ورزشی در جهت قهرمانی و حرفه­ای شدن در حال حرکت می باشد و هر کسی به هر دلیل و هدفی ممکن می باشد در یک فعالیت ورزشی و برنامه تمرینی خاص شرکت کند، اما در نظر داشتن این مسئله که استعداد ورزشی یکی از مهمترین عوامل در دستیابی به سطح بالای عملکرد ورزشی می باشد نیز مهم می باشد در ضمن برای شکوفایی این استعداد، مربیگری مبتنی بر اصول عملی ورزش نیز ضروری به شمار می‌رود. از این رو ضمن شناخت این استعداد بایستی به شیوه ای صحیح آن را رشد و توسعه داد. معمولا متخصصین ورزش عقیده دارند که برای دستیابی به سطح بالای عملکرد ورزشی بایستی ضمن شناخت ورزش، با روش‌های مختلف تمرین به توسعه سطح عملکرد و آمادگی افراد پرداخته گردد.

انگیزه و پیشرفت و دستیابی به اوج توانمندی در اجرای مهارت­ها، مربیان را برآن داشته می باشد تا روش‌ها و راههای تمرینی متفاوتی را جهت موفقیت ورزشکاران به کار گیرند. برای پیشرفت در هر رشته ورزشی، ضمن آگاهی لازم از اصول و فنون آن ورزش، بایستی ورزشکار از آمادگی بدنی لازم و اختصاصی برخوردار باشد(ادیب­پور، 1380). برای رسیدن به این آمادگی، یکی از شیوه‌های تمرینی که توسط مربیان به کار گرفته می گردد تمرینات پلایومتریک می باشد. از آنجایی که هر ورزشکاری برای قویتر و سریعتر بودن کوشش می کند پس این نوع تمرینات را می‌توان برای بهبود قدرت و سرعت ورزشکاران جهت افزایش آمادگی و توانایی آنها به کار گرفت. شروع به کارگیری این نوع تمرینات از دهه 1960 بوده که  از آن به عنوان یک روش تمرینی زود بازده بهره گیری می‌گردید. این تمرینات با بهره گیری از مکانیسم بازتاب کششی برای رسیدن به اهداف ورزشی مفید بوده و در بسیاری از ورزش‌ها زیرا والیبال، بسکتبال، دوو میدانی، شنا و… کاربرد داشته می باشد (ادیب­پور، 1380).

رشته کشتی مانند رشته­های ورزشي می باشد که در آن آمادگي جسماني اهمیت بالایی دارد. پس ورزشکار برای دستیابی به رکورد خوب بایستی میزان، آمادگی و توان بدنی خود را بالا ببرد که این هدف می‌تواند از طریق تمرینات پلایومتریک فراهم گردد و به ورزشکار در بهبود و توسعه آمادگی جسمانی و کسب قهرماني خوب کمک می کند. در این پژوهش کوشش بر این خواهد بود که به مطالعه تاثیر تمرینات پلایومتریک بر فاكتورهاي آمادگي جسمانی دانش­آموزان كشتي­گير به عنوان آينده­سازان اين رشته ورزشي پرطرفدار كشورمان پرداخته گردد تا شاید بتوان با کسب اطلاعات، کمکی به ورزشکاران و مربیان نمود (بومپا،[1] 1982).          

1-2- بيان مساله

پیشرفت­های علوم ورزشی در سال­های اخیر بسیار چشمگیر بوده و آمادگی جسمانی نیز به عنوان بخش مهمی‌از این پیشرفت­ها، از تنوع، تغییر و توسعه به دور نبوده می باشد. انجام تمرینات خاص برای رسیدن به آمادگی مطلوب در رشته­های ورزشی و همچنین در بحث تندرستی عمومی‌اهمیت ویژه­ای دارد. اگر این تمرینات بر پایه تحقیقات علمی‌استوار باشد، نتایج بهتری در پی خواهد داشت. از بین عوامل آمادگی جسمانی، توان عاملی مهم در موفقیت ورزشکاران محسوب می­گردد و توان بی­هوازی اندام تحتانی عامل مهمی‌در رشته­هایی مانند فوتبال، بسکتبال، تکواندو و غیره می باشد. در چند دهه اخیر، روش­های مختلفی مانند تمرینات با وزنه و تمرینات سرعتی برای تقویت توان بی­هوازی اندام تحتانی به کار برده شده می باشد. اخیرا تمرینات پلایومتریک به عنوان شیوه­ای موثر، مورد توجه مربیانی قرار گرفته که در پی تقویت عملکردهای سرعتی و انفجاری ورزشکاران هستند. اصولا ویژگی ذاتی این نوع تمرینات، تلفیق قدرت و سرعت برای تولید توان می باشد. این تمرینات با درگیر کردن تعداد بیشتری از تارهای عضلانی در اثر فعال شدن دوک‌های عضلانی و بهره مندی از ویژگی الاستیک یا کشسانی عضلات، سازگاری‌های عملکردی مختلفی در عضلات به وجود می‌آورند که نتیجه آن عملکرد بهتر و متناسب تر عضلات (هماهنگی در بکارگیری عضلات) و ایجاد قدرت انفجاری بیشتر در اقدام می باشد. این سازگاری، بویژه در رشته‌هایی که نیازمند پرش‌های پیاپی به مدت طولانی اند، اهمیت بیشتری دارد (نبی زاده و همکاران،1393).

آمادگی جسمانی همچنین مجموعه ای از ویژگی‌های ذاتی و اکتسابی می باشد که توانایی اجرای فعالیت بدنی را تعیین می کند (سندگل،1372) و ایجاد سلامت عمومی‌مهمترین نقشی می باشد که می‌توان از آن انتظار داشت. مانند فاکتورهای مهم آمادگی جسمانی می­توان توان بی­هوازی، چابکی، قدرت و انعطاف­پذیری را نام برد (هامپری [2]و همکاران،1999).

در علم فیزیک توان عبارت می باشد از انجام کاری معین در واحد زمان می باشد. اغلب رشته‌های ورزشی دارای اجرای فعالیت‌های کوتاه مدت و سریع با بازده توان حداکثر، نیاز دارند. در واقع توان انفجاری نشانه ظرفیت و قابلیت دستگاه متابولیکی برای تأمین انرژی در غیاب اکسیژن می باشد. بدین ترتیب اندازه‌گیری این قابلیت برای ارزیابی برنامه‌های تمرین و گزینش ورزشکاران زبده از اهمیت زیادی برخوردار می باشد (مارکویچ[3] و همکاران، 2007).

تا دهه شصت میلادی، طراحی تمرینات بدنسازی بیشتر به کار مقاومتی برای افزایش قدرت یا سرعت محدود می­شده می باشد. پس از آن، تمرینات مذکور تنها پیش­درآمدی برای تمرینات اصلی توانی یعنی تمرینات پلایومتریک محسوب شدند. در یک تعریف عملیاتی، حرکت پلایومتریک فعالیتی سریع و قدرتمند می باشد که با بهره گیری از یک پیش­ حرکت کششی و سریع که محرک رفلکس کششی می باشد، اجرا می­گردد. در تمرینات پلایومتریک، با درگیر کردن بیشتر اجزای کشش­ پذیر طبیعی عضله (تاندون­ها) و رفلکس کششی کوشش می­گردد توان حرکات اجرایی افزایش یابد (کوین و همکاران، ). به علاوه، به نظر می­رسد که بازدارندگی متقابل عصبی نیز در تسهیل این فرآیند تأثیر داشته باشد (مک­کاتی[4] و همکاران، 2007. بنجامین و همکاران، 2005.گاردینر). پلایومتریک، تمریناتی می باشد که عضلات را قادر می‌سازد در کوتاه‌ترین زمان ممکن، حداکثر قدرت خود را اعمال کند و فرآیند چرخه کشیده شدن ـ کوتاه شدن انقباض عضلانی، پایه اصلی این تمرین می باشد (کوین[5] و همکاران، 2009).

مزیّت این تمرین در این می باشد که موجب آمادگی دستگاه عصبی ـ عضلانی می گردد و در نتیجه به ورزشکاران اجازه می‌دهد تا در فعالیت‌هایی که همراه با تغییر جهت می‌باشند، به نحو قدرتمند و سریعی اجرای وظیفه نمایند. با انجام این گونه تمرینات، زمان موردنیاز برای تغییر جهت، کاهش یافته و در نتیجه، سرعت و توان انفجاری، افزایش می‌یابد. لذا، ورزشکارانی که در رشته‌های مختلف به توان نیاز دارند، می‌توانند از تمرینات پلایومتریک بسیار سود ببرند. مزیت دیگر این تمرینات، نوع حرکات آن می باشد که آموزش و یادگیری آن‌ها بسیار ساده و آسان می‌باشد (کلوندی[6] و همکاران، 1390).

اما همانند تمرینات استقامتی و مقاومتی، در تمرینات پلایومتریک نیز لازم است تا نوع حرکت، تعداد وهله­های تمرینی، تعداد تکرار حرکت در هر وهله و شدت بار هر تکرار به دقت طراحی گردد. اگر این طور نباشد، ورزشکار یا با کم­تمرینی روبه­رو می­گردد و پیشرفت چندانی نخواهد نمود و یا با بیش­ تمرینی روبرو شده و خیلی سریع دچار آسیب می­گردد. بر اساس اصل ویژگی تمرین، نوع حرکات پلایومتریک بایستی تا حد ممکن مشابه حرکات ورزش مورد نظر باشد (کوین و همکاران، 2009. پوتاچ[7]، 2003. بومپاف[8] 1382). اما اینکه این تمرینات با چه شدت و چه مدتی بایستی انجام شوند؟ همچنین اینکه آیا این تمرینات بر فاکتورهای مختلف آمادگی جسمانی (توان بی­هوازی، چابکی، انعطاف­پذیری، استقامت عضلانی) آن هم در کشتی­گیران و مخصوصا کشتی­گیران جوان تاثیر دارد یا نه؟ سوالی می باشد که لازم می باشد تا تحقیقات بیشتری پیرامون آن انجام گردد.

یکی از عوامل مهم که در اجرای حرکات مختلف رشته ورزشی کشتی کاربرد دارد، قدرت عضلانی و توان انفجاری اندام تحتانی می باشد. همچنین، یکی از جنبه‌های بارز موفقیت و پیشرفت در هر رشته ورزشی، شناخت عوامل مؤثر در برنامه‌های قهرمانی و نیز آگاهی مربیان از ظرفیت‌های عملکردی مؤثر در پیروزی و موفقیت ورزشکاران می‌باشد. در تحقیقات انجام شده داخل و خارج کشور، تأثیر تمرینات پلایومتریک بر توان بی‌هوازی و انفجاری ورزشکاران تا حدودی مشخص گردیده می باشد. اما، در زمینه تاثیر این تمرینات بر فاکتورهای آمادگی جسمانی کشتی­گیران و همچنین معرفی یک شیوه انتخابی مناسب از این‌گونه تمرینات تحقیقات چندانی صورت نگرفته می باشد. لذا، می‌توان با انجام این پژوهش، روش مناسب و مفیدی از این‌گونه تمرینات را ارایه داد تا مربیان و معلمان بتوانند در کوتاه‌ترین زمان ممکن و با صرف هزینه اندک، بیشترین سود را برده و به نتیجه برسند.

کاربرد این روش تمرینی آغاز در شوروی و در سال 1960 مشخص گردید. به دنبال آن ورزشکاران در رشته‌های دوومیدانی اولین گروهی بودند که با بهره گیری از این نوع تمرینات به موفقیت‌های چشمگیری دست یافتند (کوین[9] و همکاران، 2009). والری برزوف ، دونده سرعت روسی پیشرفت خود را مدیون تمرینات پلایومتریک می‌دانست. همچنین، اثر تمرینی پلایومتریک به گونه تجربی توسط پژوهشگرانی از قبیل‌هارمن، پارسلز و اسکولز مطالعه و گزارش شده می باشد. در چند سال اخیر، انجام تمرین به روش پلایومتریک میان ورزشکاران طراز اول، مرسوم شده و بخشی از برنامه‌های تمرینی آن‌ها را به خود اختصاص داده می باشد (کلوندی[10] و همکاران، 1390).به همین دلیل محقق در پژوهش حاضر در پی یافتن این سوال می باشد که آیا تمرینات پلایومتریک دایره­ای بر بعضی فاکتورهای آمادگی جسمانی کشتی­گیران تاثیر دارد؟

1-3- اهميت و ضرورت تحقيق

بشر از گذشته تا به حال در کوشش بوده می باشد که آمادگي بيشتري داشته باشد تا بتواند بهترین مقام­ها و حتي ركوردها را کسب کند. البته دستیابی به سرعت بالای حرکتی و افزایش کارایی كشتي­گيران نیازمند تولید این نیروی پیش برنده بالا می­باشد که این کارخود نیازمند افزایش قدرت و سرعت عضلات درگیر در حرکت‌ها می‌باشد.

كشتي­گيراني که از لحاظ قدرت و سرعت عضلانی ضعیف هستند دارای سرعت اقدام پایین بوده و در آنها تطابق و هماهنگی عضلانی ضعیف بوده و در نتیجه قابلیت‌های بدنی و حرکتی آنها از نظر کمی‌و کیفی کاهش می‌یابد (امیرخانی، 1381) .

پس رسیدن به بهترین قهرماني در كشتي بستگی به اجرای خوب مهارت­ها و داشتن حداكثر آمادگي بدني دارد. لازم می باشد هر كشتي­گيري ضمن صرف زمان کافی جهت یادگیری اصول مهارتي از برنامه تمرینی مناسب بهره جسته تا توانایی­­های خود را از حالت بالقوه به بالفعل در آورد. پس مربی در کنار تمرینات كشتي، از تمرینات غیر تخصصی جهت بهبود عملکرد و افزایش فاکتورهای آمادگی جسمانی برای ورزشکاران بهره گیری می­نماید که مانند این تمرینات، تمرینات پلایومتریک می باشد. با در نظر داشتن فاکتورهای مهم آمادگی جسمانی در كشتي (توان، چابكي،استقامت و سرعت) و هدف بکارگیری تمرینات پلایومتریک، پس به نظر می­رسد بتوان از این تمرینات در کنار تمرینات تخصصی جهت تقویت عملکرد كشتي­گيران بهره گیری نمود. چو کراجل داشتن سرعت بالا و اجرای حرکات و مهارت‌ها با سرعت بیشتر در رشته‌های ورزشی را منوط به داشتن تمرینات مناسب به ویژه ترکیبی از تمرینات مقاومتی و پلایومتریک می­داند (هدایت، 1361).

با در نظر داشتن اهمیت تأثیر تمرینات پلایومتریک بر آمادگی بدنی و حرکتی ورزشکاران، عدم نظاره تحقيقات كافي در زمينه موضوع مورد نظر، جايگاه ورزش كشتي در بين اقشار مختلف جامعه و در سطح بين­المللي و نياز به يافتن بهترين برنامه تمريني براي كسب حداكثر آمادگي جهت دستيابي به قهرماني در سطوح مختلف ملي و بين ­المللي، در این پژوهش تأثیر تمرینات دايره­اي پلایومتریک بر فاكتورهاي آمادگي جسماني دانش­آموزان كشتي­گير به عنوان آينده­ سازان كشتي كشور عزيزمان مورد مطالعه قرار گرفته می باشد. امید می باشد با بهره گیری از نتایج این مطالعه بتوان اطلاعات كامل و جامعي در زمينه تاثير تمرينات پلايومتريك بر بعضی از فاکتور‌های آمادگی جسمانی كشتي­گيران كسب كرده تا با نتایج بدست آمده کمکی به پیشرفت و ارتقاء سطع عملکرد كشتي­گيران کرده باشیم.

1-4- اهداف تحقيق

1-4-1- هدف کلی:

هدف این پژوهش، مطالعه تاثیر 6 هفته تمرینات دایره­ای پلایومتریک بر بعضی فاکتورهای آمادگی جسمانی (توان بی­هوازی، چابکی، استقامت عضلانی، انعطاف­پذیری) دانش­آموزان کشتی­گیر منطقه 11 شهر تهران می­باشد.

1-4-2- اهداف ويژه

1- بررسي اثر برنامه تمرين دایره­ای پلایومتریک بر چابکی دانش­آموزان کشتی­گیر منطقه 11 شهر تهران.

2- بررسي اثر برنامه تمرين دایره­ای پلایومتریک بر استقامت عضلانی دانش­آموزان کشتی­گیر منطقه 11 شهر تهران.

3- بررسي اثر برنامه تمرين دایره­ای پلایومتریک بر انعطاف­پذیری دانش­آموزان کشتی­گیر منطقه 11 شهر تهران.

4- بررسي اثر برنامه تمرين دایره­ای پلایومتریک بر توان بي­هوازي دانش­آموزان کشتی­گیر منطقه 11 شهر تهران.

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را در شماره بندی انتهای صفحه بخوانید              

1-5- فرضيه­هاي تحقيق

  1. شش هفته برنامه تمرين دایره­ای پلایومتریک بر توان بي­هوازی دانش­آموزان کشتی­گیر منطقه 11 شهر تهران تاثير معنی داری دارد.
  2. شش هفته برنامه تمرين دایره­ای پلایومتریک بر چابکی دانش­آموزان کشتی­گیر منطقه 11 شهر تهران تاثير معنی داری دارد.
  3. شش هفته برنامه تمرين دایره­ای پلایومتریک بر استقامت عضلانی دانش­آموزان کشتی­گیر منطقه 11 شهر تهران تاثير معنی داری دارد.
  4. شش هفته برنامه تمرين دایره­ای پلایومتریک بر انعطاف­پذیری دانش­آموزان کشتی­گیر منطقه 11 شهر تهران تاثير معنی داری دارد.

1-6- محدوديت­هاي تحقيق

الف: محدوديت­هاي تحت كنترل محقق

– آزمودني­هاي حاضر در اين پژوهش همه مرد بودند.

– آزمودني­هاي تحقيق كشتي­گيران دبيرستاني بودند.

ب: محدوديت­هاي خاج از كنترل محقق

– عدم کنترل دقیق برنامه روزانه آزمودنی­ها (استراحت، فعالیت و تغذیه).

– عدم کنترل شرایط روحی و روانی آزمودنی­ها در حین آزمون.

– عدم کنترل ويژگي­هاي وراثتي و استعدادهاي ذاتي.

– عدم کنترل موقعيت اقتصادي و اجتماعي آزمودني­ها و همچنين سطح فرهنگ خانواده که مي تواند فرد را در تنظيم تغذيه، بهداشت و سلامت ياري رساند.

1-7- پيش فرض­هاي تحقيق

– کلیه آزمودنی­ها با میل و انگیزه و رغبت کافی در آزمون­ها شرکت کردند.

– آزمودنی­ها هیچگونه بیماری خاصی نداشتند.

– آزمودنی­ها با حداکثر توان در این آزمون­ها شرکت کردند.

1-8- تعاریف كاربردي واژ­ه‌ها و اصطلاحات

چابکی:

تعریف نظری: چابکی، توانايي تغيير وضعيت و تغيير مسير حركت بدن، به صورت دقيق و با حد اكثر سرعت ممكن و بدون از دست دادن تعادل می باشد. چابكي ممكن می باشد عمومي و يا ويژه (با در نظر داشتن مهارت‌هاي ويژه ورزشي) باشد (گایینی و رجبی، 1383).

تعریف عملیاتی: مقصود از چابکی رکوردی می باشد که آزمودنی در آزمون دو 9×4 متر نیز بدست می‌آورد.

توان بی­هوازی:

تعریف نظری: توانايي عضله يا گروهي از عضلات براي توليد نيروي زياد با سرعت زياد بر عليه يك مقاومت مشخص در يك دوره زماني معين را توان بی هوازی می­گويند (گایینی و رجبی، 1383).

تعریف عملیاتی: مقصود از توان بی­هوازی رکوردی می باشد که فرد در آزمون پرش سارجنت کسب می کند.

انعطاف­پذیری:

تعریف نظری: توانایی یک مفصل یا گروهی از مفاصل برای حرکت روان در طول دامنه کامل حرکت را انعطاف پذیری گویند (گایینی و رجبی، 1383).

تعریف عملیاتی: مقصود از انعطاف­پذیری در این پژوهش رکوردی می باشد که فرد در آزمون نشستن و رساندن دست­ها به پنجه پاها کسب می­کند.

استقامت عضلاني:

تعریف نظري: به توانايي يك عضله يا گروه عضلاني براي اجراي تعدادي از انقباض‌هاي تكراري يا توليد نيروي ثابت در يك دوره ي زماني گفته مي گردد (ویلمور[11] و کاستیل، 1381).

تعریف عملیاتی: مقصود از استقامت عضلاني در اين تحقيق بيشترين تعداد تکرار شنای فرد می باشد که در آزمون شناي روي دست كسب مي­كند.

تعداد صفحه :62

قیمت : چهارده هزار و هفتصد تومان

***

—-

پشتیبانی سایت :        ———-        serderehi@gmail.com